Mahjong TideArchief van Kunst van de dag

Kunst van de dag · 8 september 2026

Vuurwerk bij Ryogoku

Eén vuurwerk is genoeg om een heel rivierfestival aan te steken.

Speel vandaag Mahjong Solitaire - gratis en zonder account.

's Nachts barst er vuurwerk boven drukke boten en de Ryogoku-brug op de Sumida-rivier
Kunstenaar
Utagawa Hiroshige
Datum
1858
Techniek
Kleurenhoutsnede
Serie
Honderd beroemde uitzichten op Edo

Een uitgestrekte hemel, kort verlicht

Vlak bij de bovenrand barst één vuurpijl uiteen; zijn dunne vertakkingen tekenen zich af tegen een geleidelijke overgang van blauw naar zwarte inkt. Kleinere vonken aan de horizon wijzen op uitbarstingen buiten beeld. Door geen overdadig schouwspel te tonen, bewaart de prent precies het moment waarop een explosie haar grootste omvang bereikt en weer begint te verdwijnen.

De rivier wordt een theater

De Ryogoku-brug staat van het ene naar het andere einde vol mensen, terwijl plezierboten de Sumida eronder vullen. Sommige hadden eten en drinken aan boord; andere dienden als drijvend uitzichtpunt. De brug trekt een krachtige diagonaal over het verticale blad en scheidt de donkere hemel van een beweeglijk patroon van daken, lantaarns en weerspiegelingen.

Een zomertraditie van Edo

Het openbare vuurwerk bij Ryogoku hoorde bij de opening van het rivierseizoen, wanneer het avondvertier terugkeerde naar de Sumida. De traditie ontstond in de achttiende eeuw en bleef in veranderende vormen bestaan. Hiroshige legt meer vast dan het spektakel alleen: hij toont een stad die zich rond het water verzamelt, met vuurwerk in de verte, een overvolle brug en dicht opeengepakte boten tijdens één zomernacht.

Volg het licht van boven naar beneden

Begin bij de uitbarsting en laat je blik vervolgens zakken. Enkele vonken leiden naar het kleinere vuurwerk aan de horizon, vervolgens naar de lichten op de brug en ten slotte naar de boten. Hiroshige verdeelt het licht op steeds kleinere schaal, van een vorm die de hemel vult tot lichtpuntjes die individuele mensen dragen. De duisternis ertussen is niet leeg. Ze geeft elk licht genoeg ruimte om op te vallen.

De prent beloont ook een blik opzij. Boten overlappen elkaar zonder een keurige rij te vormen en de brug is minder een monument dan een dicht lint van lichamen. Van veraf leest het tafereel meteen als een feest. Van dichtbij wordt het een verzameling afzonderlijke nachten: passagiers praten, verkopers werken en toeschouwers kiezen ieder hun eigen zicht op dezelfde korte gebeurtenis.

Bronnen en verder lezen