Mahjong TideArchief van Kunst van de dag

Kunst van de dag · 30 september 2026

Liefde tussen de ruïnes

De ruïne is denkbeeldig, maar elk oppervlak lijkt uit een herinnering te komen.

Speel vandaag Mahjong Solitaire - gratis en zonder account.

Twee geliefden omhelzen elkaar in een blauwe schemerruïne begroeid met doornstruiken en bloemen
Kunstenaar
Edward Burne-Jones
Datum
1873
Techniek
Aquarel en gouache
Stroming
Prerafaëlitisch en esthetisch

Een geleende titel, niet geïllustreerd

Robert Brownings gedicht Liefde tussen de ruïnes plaatst vergane macht tegenover een ontmoeting tussen geliefden in het heden. Burne-Jones neemt de emotionele kern over zonder ieder vers te illustreren. Er is geen herkenbare antieke stad. Architectuur, begroeiing en figuren behoren tot een tijdloze wereld die is samengesteld om een sfeer op te roepen.

Blauw houdt de scène bij elkaar

Steen, hemel en schaduw delen diepblauw en violet, terwijl de huid en de stof van de geliefden een gedempte warmte in het midden brengen. De herhaalde verticale lijnen van zuilen en stengels geven de omhelzing een besloten karakter. De ruïne ligt open voor weer en wind, maar visueel gezien gedraagt ze zich als een privévertrek.

Een kwetsbaar oppervlak met een dramatische geschiedenis

Het werk uit 1873 is gemaakt met aquarel en gouache, een techniek die een lichtgevend, mat oppervlak mogelijk maakt. Het raakte in de twintigste eeuw zwaar beschadigd tijdens het fotograferen en werd vervolgens zorgvuldig gerestaureerd. Burne-Jones keerde later in olieverf terug naar deze compositie, een teken dat de opstelling van geliefden, doornstruiken en architectuur belangrijk voor hem bleef.

Ruïnes worden een emotioneel klimaat

Burne-Jones plaatst het omhelzende paar laag tussen doornstruiken, gebroken metselwerk en vervaagde blauwe architectuur. De setting stelt geen met naam genoemde ruïne voor. Ze verandert verlies in een omgeving die de figuren omringt zonder ze te scheiden. Hun lichamen vormen een rustige verticale lijn in het midden, terwijl rankgewas en beschadigde muren zich naar buiten uitstrekken.

De fysieke geschiedenis van het werk weerspiegelt op onverwachte wijze het onderwerp zelf. De oorspronkelijke aquarel raakte in de twintigste eeuw beschadigd en onderging een moeilijke restauratie, terwijl een versie in olieverf Burne-Jones' terugkeer naar de compositie bewaart. Dat ongeluk hoeft niet tot allegorie te worden gemaakt, maar verandert wel hoe we het kwetsbare oppervlak zien. Een beeld van liefde die tussen brokstukken voortleeft, heeft zelf schade, herstel en vertaling naar een ander medium doorstaan.

Bronnen en verder lezen