Mahjong TideArchief van Kunst van de dag

Kunst van de dag · 7 oktober 2026

De dansles

De meeste dansers dansen niet.

Speel vandaag Mahjong Solitaire - gratis en zonder account.

Jonge balletdansers wachten en repeteren in een studio rond een oudere leraar met een stok
Kunstenaar
Edgar Degas
Datum
1874
Techniek
Olieverf op doek
Collectie
Het Metropolitan Museum of Art

Een voorstelling gemaakt van wachten

Degas vult de studio met handelingen die het publiek gewoonlijk niet ziet. Een danseres krabt aan haar rug, een andere knoopt een lint vast en weer andere leunen of zitten. Die verscheidenheid maakt van het corps de ballet afzonderlijke mensen en toont tegelijk het herhalende werk achter de gecoördineerde bewegingen op het toneel.

De meester in het midden

Jules Perrot staat met een lange staf waarmee hij de maat op de vloer aangeeft. Hij was een internationaal gevierde balletster en gaf les aan de Parijse Opéra. Zijn donkere, rechtopstaande gestalte verankert een compositie vol bleke tutu's en verspreide houdingen.

Een kamer die per ongeluk bijgesneden aanvoelt

Vloer en wanden lopen naar een verre hoek, terwijl lichamen door de randen worden afgesneden alsof het tafereel buiten het doek doorgaat. Degas plande zulke effecten in tekeningen en studies. Het schijnbare momentbeeld is zorgvuldig geconstrueerd: onverwachte lege vloer en gedeeltelijke figuren geven ons het gevoel dat we bij een repetitie aanwezig zijn, niet voor een voltooide voorstelling zitten.

Een repetitie vol wachten

Slechts één danseres treedt voor de balletmeester op. Om haar heen rekken anderen zich uit, schikken hun kleding, krabben op hun rug, praten of kijken met wisselende aandacht. Juist door die weinig heldhaftige pauzes maakt Degas de repetitie overtuigend. De klas is geen rij identieke sierlijke lichamen, maar een werkplek waar discipline ook verveling en herhaling omvat.

De kamer lijkt terloops waargenomen, maar de asymmetrie is nauwkeurig opgebouwd. De vloerplanken lopen naar achteren, een bijgesneden figuur op de voorgrond dringt dichtbij, en het open midden geeft de staf van de leraar en de dansende leerlinge de ruimte om op te vallen. Degas tekende en combineerde houdingen opnieuw door de tijd heen, in plaats van één fotografisch moment vast te leggen. De schijnbare spontaniteit is het resultaat van constructie, en elke onderbreking helpt de ruimte tijdelijk bewoond te laten aanvoelen.

Bronnen en verder lezen