Asakusa Pirinç Tarlaları

İçeriden görülen Edo

Ünlü yerleri gösteren baskıların çoğu, izleyiciyi doğrudan bir sokağa veya manzaraya yerleştirir. Burada pencere çerçevesi, pervaz ve ev eşyaları bir iç mekânı bildirir. Sırtını bize dönen kedi, bakma eylemi için küçük bir temsilci olur. Kulakları manzaraya yönelirken kavisli sırtı boş odaya bir dayanak sağlar.

Görünmeyen bir kişiye dair ipuçları

Katlanmış bir bezin yanında saç tokaları, kenara yakın bir yerde de su dolu bir kâse bulunur. Bu ayrıntılar, kadını göstermeden Yoshiwara bölgesindeki yaşam alanını tanımlar. İçtenlikleri dışarıdaki geniş tarlalarla karşıtlık kurar ve Hiroshige’nin hiç tamamlamadığı bir öyküye davet eder.

Uzakta şenlik hareketi

Çeltik tarlalarının ötesinde insanlar Ōtori Tapınağı’ndaki Tori-no-machi şenliğine doğru gider. Fuji ufukta küçük ama kuşkusuz tanınabilir biçimde yükselir. Yakın, orta ve uzak mesafe, üç dikkat ölçeğine dönüşür: dokunulabilir pervaz, hareket halindeki şenlik kalabalığı ve şehri daha büyük bir manzaranın parçası kılan dağ.

Bir kedi eğlence mahallesinin ötesine bakar

Kedi, Edo’nun ruhsatlı eğlence bölgesi Yoshiwara’da bir pencere pervazına yerleşmiştir. Uzaktaki çeltik tarlalarına ve Fuji Dağı’na bakarken saç tokaları, havlu ve kâse arkamızdaki odayı sezdirir. Hiroshige, odada yaşayan insanı göstermeyerek iç mekânı hem kullanılıyor hem özel hissettirir. Hayvan, eşikteki yoldaşımız olur.

Manzara aynı zamanda mevsimsel iki geleneği birleştirir. Süs amaçlı kumade tırmıkları Tori-no-machi şenliğine gönderme yaparken uzakta bir alay tarlaları geçer. Yakındaki nesneler kadrajda kesilmiş ve ayrıntılıdır; manzara geniş ve solgundur. Bu karşıtlık, tek bir kâğıtta ev içi ayrıntıları, şehir eğlencesini, tarım arazisini ve kutsal dağı bir araya getirir; hepsi bir kedinin bakış yönüyle düzenlenir.