Çiçek mimariye dönüşüyor
Yakındaki üç sap dikey yaprağı böler. Taç yaprakları manzaranın önüne geçip ufkun üzerine yükselerek süsen tarhını koru kadar yüksek hissettirir. Hiroshige ön plan nesnelerini sık sık böyle büyütürdü, ama yöntem burada özellikle uygundur: çiçek ünlü yerin çevresindeki süs değil, yerin kendisidir.
Mevsimlik ziyaret yeri
Horikiri, Edo merkezinin kuzeydoğusunda bulunuyor ve yetiştirilen süsenleriyle tanınıyordu. Ziyaretçiler orta uzaklıkta olduğu gibi dar patikaların geçtiği çiçek tarhları arasında yürürdü. Şapkaları ve giysileri mavi, mor ve beyaz taç yaprakları altında ikinci, daha küçük ritim oluşturur.
Tasarlanmış renk, gözlemlenmiş çeşitlilik
Baskıcılar pigmentleri ayarlayıp kalıplar aşındıkça farklı nüshalar değişebilir. Yine de kompozisyon, renkli çiçeklerle yeşil yaprakların kontrollü değişimine dayanır. Hiroshige bitkisel kesinliği grafik buluşla birleştirir; düz basılmış şekiller, sık ve canlı bahçenin içinden bakma hissi üretir.
Çiçek boyundan görülen bahçe
En yakın süsenler öylesine yükselir ki ötedeki manzarayı böler. Sapları, uzaktaki ziyaretçileri aramamızı gerektiren perde oluşturur; insanlar ve süs bitkileri arasındaki alışılmış hiyerarşiyi tersine çevirir. Hiroshige’nin kadrajı izleyiciyi nemli toprağa yaklaştırır; göz geniş alana ulaşmadan tek tek tomurcuklar ve açık çiçekler karşılaştırılabilir.
Renk, çeşitler kadar çiçeklenmenin aşamalarını da ayırır. Koyu mavi, soluk mor ve beyaz şekiller yeşil yapraklara karşı sırayla yer alır; sarı dokunuşlar merkezlerini tutar. Baskı, bolluğu düşündürmek için her çeşidi kataloglamak zorunda değildir. Haz, farklılıkla tekrardan gelir: iki siluet asla tam olarak aynı biçimde yerleşmez, ama birlikte bahçenin yaprağın ötesinde sürmesini hissettirir.
Kaynaklar ve ek okumalar
- Tokyo Fuji Sanat MüzesiEser kaydı, tarih, boyutlar ve sanatçı bağlamı.
- Metropolitan Sanat Müzesi koleksiyon aramasıİlişkili baskı nüshaları ve seri kayıtları.