Harabeler Arasında Aşk

Ödünç alınan bir başlık

Robert Browning’in Harabeler Arasında Aşk şiiri, yok olmuş gücü bugün buluşan âşıklarla karşılaştırır. Burne-Jones her dizeyi anlatmak yerine şiirin duygusal çıkış noktasını alır. Tanınabilir bir antik şehir görünmez. Mimari, bitki örtüsü ve figürler, bir atmosfer yaratmak için bir araya getirilen, zamanı askıda kalmış bir dünyaya aittir.

Mavi sahneyi bir arada tutar

Taş, gökyüzü ve gölge koyu maviyle moru paylaşırken âşıkların teni ve kumaşları merkeze ölçülü bir sıcaklık getirir. Sütunların ve sapların tekrarlanan dikey çizgileri, kucaklaşmayı çevrelenmiş hissettirir. Harabe hava koşullarına açıktır, ama görsel olarak özel bir oda gibi davranır.

Çalkantılı geçmişi olan kırılgan bir yüzey

1873 tarihli eser, ışıklı ve mat bir yüzey sağlayan suluboya ve guajla yapıldı. Yirminci yüzyılda fotoğrafı çekilirken ağır hasar gördü ve titizlikle restore edildi. Burne-Jones daha sonra kompozisyonu yağlıboyayla yeniden ele aldı; bu, âşıkların, dikenli çalıların ve mimarinin düzeninin onun için önemini koruduğunu gösterir.

Harabeler duygusal bir iklime dönüşür

Burne-Jones kucaklaşan çifti dikenli çalıların, kırık duvarların ve solmuş mavi mimarinin arasında aşağıya yerleştirir. Ortam, adı belli bir harabeyi betimlemez. Kaybı, figürleri birbirinden ayırmadan çevreleyen bir ortama dönüştürür. Bedenleri merkezde sakin bir dikey çizgi oluştururken sarmaşıklar ve hasarlı duvarlar dışarıya doğru sürer.

Eserin kendi fiziksel geçmişi beklenmedik biçimde konusunu yankılar. Özgün suluboya yirminci yüzyılda hasar gördü ve zor bir restorasyondan geçti; yağlıboya bir sürüm ise Burne-Jones’un kompozisyona dönüşünü korur. Bu kazayı zorla bir alegoriye dönüştürmemek gerekir, ama kırılgan yüzeyi görme biçimini değiştirir. Kalıntılar arasında varlığını sürdüren sevgiyi anlatan bir görüntü, kendisi de hasardan, onarımdan ve başka bir tekniğe aktarılmaktan geçerek bugüne ulaşmıştır.