Saruwaka-machi’de Gece

Gösteriden sonra

Yetkililer tiyatroları bu semte taşıdıktan sonra Edo’nun başlıca kabuki tiyatroları Saruwaka-machi’de bulunuyordu. Hiroshige sokağı tiyatro gününün sonunda gösterir. Küçük gruplar uzaklaşır, hamallar ve yiyecek satıcıları çalışmayı sürdürür. Kepenkleri kapalı cepheler eğlence mahallesine beklenmedik ölçüde düzenli bir ritim verir.

Oyunculuğu gölgeler üstlenir

Dolunay kısmen bulutun arkasındadır, yine de ışığı keskin, uzamış siluetler oluşturur. Bu gölgeler geniş orta sokağı figürlerin kendisinden daha güçlü biçimde canlandırır. Ayrıca resmi izleyiciye doğru çekerek uzaklara çekilen cephelere karşılık verir.

Karanlığın etrafında tasarlanan baskı

Gece tek bir siyah alan yerine özenli ton geçişleri gerektiriyordu. Üstte koyu mavi yoğunlaşır, çatılar ve cephelerde koyu tonlar sırayla değişir, fenerler sokağa noktalar koyar. Farklı baskı nüshalarında bu etkiler değişebilir. Bir oyun göstermeden teatral bir sonuç doğar: ışık, mimari ve ayrılan seyirciler sahneyi tamamlar.

Tiyatro, tiyatronun dışında sürer

Saruwaka-machi Edo’nun başlıca kabuki tiyatrolarına ev sahipliği yapardı, ama Hiroshige bir gösteriyi değil, karanlık çöktükten sonraki sokaklarını gösterir. Büyük levhalar ve kapalı cepheler semti tanımlar; ayrılan seyirciler ve çalışanlar hareketini sürdürür. Dolunayda gölgeler yola uzanır, sıradan yayaları özenle sahnelenmiş başka bir manzaranın parçasına dönüştürür.

Baskının geometrisi alışılmadık ölçüde sıkıdır. Binalar ortadaki uzaklığa doğru birleşir, levhalar tekrarlanan dik çizgiler hâlinde yükselir, ay üstlerindeki açık göğü tutar. Bu düzen küçük sapmaları görmeyi kolaylaştırır: taşınan bir nesne, bir grup figür, yolun yakınındaki köpek. İçeride eğlence sona ermiştir, ama şehir eve yürüyen herkese roller, girişler ve çıkışlar sunmayı sürdürür.